colour style colour style colour style colour style

Zmiany w chorobach zawodowych

Choroby zawodowe - BHP w Policji

 

1 sierpnia 2012 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z 8 maja 2012 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. z 2012 r., nr 662). Nowelizacja ta dokonuje zmian w rozporządzeniu Rady Ministrów z 30 czerwca 2009 r. w prawie chorób zawodowych (Dz. U. nr 105, poz. 869)

 

 

 

 

Aktualnie jest więcej podmiotów, do których zgłasza się podejrzenie choroby zawodowej. Są to:

- właściwy państwowy graniczny inspektor sanitarny, 

- państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, 

- komendant wojskowy ośrodka medycyny prewencyjnej, 

inspektor wojskowego ośrodka medycyny prewencyjn

(dla wszystkich tych osób wprowadzono w nowych przepisach wspólną nazwę: "właściwy państwowy inspektor sanitarny"), 

- właściwy okręgowy inspektor pracy. 

 

 

Chorobę może inspektorom zgłosić:

- pracownik,

- pracodawca,

-  lekarz oraz dentysta

na specjalnym formularzu określonym w przepisach (Dz. U. Nr 132, poz. 1121)

W wyjątkowych wypadkach można też zgłosić chorobę telefonicznie (gdy ma bardzo ostry przebieg lub istnieje podejrzenie, że spowodowała śmierć pracownika).

Następnie właściwy państwowy inspektor sanitarny kieruje pracownika na badania lekarskie w związku z podejrzeniem choroby zawodowej.


 

O chorobie zawodowej orzekać może tylko lekarz o określonych przepisami kwalifikacjach (medycyna pracy). W dodatku powinien pracować w następujących placówkach:

- poradnie chorób zawodowych wojewódzkich ośrodków medycyny pracy,
 

- kliniki i poradnie chorób zawodowych uniwersytetów medycznych (akademii medycznych),
 

- poradnie chorób zakaźnych wojewódzkich ośrodków medycyny pracy albo przychodnie i oddziały chorób zakaźnych poziomu wojewódzkiego w zakresie chorób zawodowych zakaźnych i pasożytniczych,
 

- instytucje, w których nastąpiła hospitalizacja - w zakresie rozpoznawania chorób zawodowych u pracowników hospitalizowanych z powodu wystąpienia ostrych objawów choroby.  

Gdy lekarz wyda orzeczenie na piśmie, przesyła je do właściwego państwowego inspektora sanitarnego. Według nowych przepisów decyzja o stwierdzeniu choroby zawodowej albo o braku podstaw do jej stwierdzenia wydawana będzie właśnie przez niego. 

Tę decyzję inspektor przesyła: zainteresowanemu pracownikowi, pracodawcy, jednostce orzeczniczej zatrudniającej lekarza, który wydał orzeczenie lekarskie, właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy.

Gdy lekarz nie uzna choroby za zawodową. Jeżeli nie zgadzamy się z treścią orzeczenia lekarskiego dotyczącego choroby zawodowej, przysługuje odwołanie i żądanie ponownego badania w terminie 14 dni od dnia otrzymania orzeczenia. Wykonuje się to za pośrednictwem poradni, która wydała pierwszą opinię.

Decyzja o stwierdzeniu choroby zawodowej nie oznacza automatycznie przyznania świadczeń z tytułu choroby zawodowej. Najpierw ZUS musi przeprowadzić odpowiednią procedurę i wydać decyzję. W tej sprawie konieczne jest złożenie wniosku w oddziale lub inspektoracie ZUS właściwym ze względu na miejsce zamieszkania osoby, u której uznano chorobę zawodową. Do wniosku konieczne jest dołączenie decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej.

 

Choroby Zawodowe - BHP w Policji

 


Po uzyskaniu jednorazowego odszkodowanie z tytułu utraty zdrowia  związku ze stwierdzeniem przez lekarza choroby zawodowej, można ubiegać się o jeszcze inne świadczenia:

- zasiłek chorobowy - w wys. 100 proc. pensji danego pracownika  (na pół roku, ale można to przedłużyć - nie więcej jednak niż o dalsze trzy miesiące),

- świadczenie rehabilitacyjne - 100 proc. pensji (maks. na rok),

- zasiłek wyrównawczy (wyrównuje różnicę, jeśli wynagrodzenie pracownika obniżyło się z powodu uszczerbku na zdrowiu),

- rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku chorobą zawodową,

- rentę szkoleniową (jeśli po chorobie pracownik nie może już pracować w dotychczasowym zawodzie i musi się przekwalifikować),

- rentę rodzinną (przysługuje rodzinie po pracowniku, który zmarł z powodu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej). 

Kto ma prawo do świadczeń po zmarłym na chorobę zawodową?

Małżonkowie, dzieci własne, dzieci drugiego małżonka, dzieci przysposobione, wnuki, rodzeństwo i inne dzieci (w ramach rodziny zastępczej). W dalszej kolejności są rodzice, osoby przysposabiające, macocha oraz ojczym, jeżeli w dniu śmierci chorego prowadzili z nim wspólne gospodarstwo domowe, jeżeli chory przed śmiercią przyczyniał się do ich utrzymania albo jeżeli ustalone zostało wyrokiem lub ugoda sądową prawo do alimentów z jego strony.

Prawa do jednorazowego odszkodowania nie mają małżonkowie pozostający w separacji. 

Dodawanie komentarzy tylko dla zarejestrowanych

REKLAMA
REKLAMA