colour style colour style colour style colour style

Przerwa na karmienie ...

Przerwa na karmienie ...

Rodzicielstwo, ciąża, karmienie piersią…

Zgodnie z art. 185 § 1. Kodeksu Pracy - stan ciąży powinien być stwierdzony świadectwem lekarskim.

Ponadto pracodawca jest obowiązany udzielać pracownicy ciężarnej zwolnień od pracy na zalecone przez lekarza badania lekarskie przeprowadzane w związku z ciążą, jeżeli badania te nie mogą być przeprowadzone poza godzinami pracy. Za czas nieobecności w pracy z tego powodu pracownica zachowuje prawo do wynagrodzenia.

 

 

 

Zgodnie z art. 187 § 1 Kodeksu Pracy - pracownica karmiąca dziecko piersią ma prawo do:

- dwóch 30–to minutowych przerw w pracy w przypadku karmienia jednego dziecka,

- dwóch przerw w pracy, po 45 minut każda w przypadku karmienia więcej niż jednego dziecka.

 

Przerwy wliczane są do czasu pracy i mogą być (na wniosek pracownicy) udzielane łącznie.

 

Jeżeli czas pracy pracownicy:

- nie przekracza 6 godzin dziennie, przysługuje jej jedna przerwa na karmienie,

- jest krótszy niż 4 godziny dziennie przerwy na karmienie nie przysługują.

 

Przerwy na karmienie udzielane na wniosek pracownicy na podstawie jej oświadczenia, że karmi dziecko piersią.

 

Co na to Ustawa o Policji?

 

W art. 79. 1. czytamy: policjantowi przysługują uprawnienia pracownika związane z rodzicielstwem określone w Kodeksie Pracy, jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej.

Jeżeli oboje rodzice lub opiekunowie są funkcjonariuszami, z uprawnień może korzystać tylko jedno z nich.

 

Zatem mają zastosowania w tej materii uregulowania wynikające z Kodeksu Pracy.

 

A więc, aby funkcjonariuszka karmiąca dziecko piersią mogła skorzystać z przerwy na karmienie wliczanej do czasu służby wystarczy, że skieruje do kierownika jednostki organizacyjnej raport, w który oświadczy o karmieniu piersią i zawnioskuje w nim o sposób udzielenia przerwy (łączne czy dzielone).

 

Zarówno pracownica jak i funkcjonariuszka nie musi udowadniać, że karmi dziecko piersią – wystarczy złożone przez nią na tą okoliczność oświadczenie.

Zaprzestanie karmienia piersią powinno odbywać się na tej samej zasadzie – czyli powinno następować po stosownym oświadczeniu zainteresowanej.

 

Nie obowiązują żadne specjalne procedury wykazania przez pracownicę/funkcjonariuszkę karmienia dziecka piersią. Wystarczające jest oświadczenie pracownicy/funkcjonariuszki o fakcie karmienia piersią. Jeżeli pomimo złożonego oświadczenia pracodawca/kierujący jednostką organizacyjną ma wątpliwości, co do faktu karmienia przez pracownicę/funkcjonariuszkę dziecka piersią może zażądać potwierdzenia tego faktu zaświadczeniem lekarskim. Takie działanie jest dopuszczalne, jednak zaświadczenie to nie musi spełniać jakiś szczególnych warunków formalnych. Wystarczy zatem, że jest to zaświadczenie wydane przez lekarza sprawującego stałą opiekę na kobietą, bądź jakiegokolwiek innego lekarza. Wystarczające jest, aby w tym zaświadczeniu lekarz stwierdził, że kobieta karmi dziecko piersią. Nie trzeba również wykazywać, że karmienie dziecka piersią jest z jakiś względów uzasadnione lub konieczne.

 

Pracodawca/kierownik jednostki organizacyjnej nie może zakwestionować zaświadczenia lekarskiego o karmieniu dziecka piersią. Nie może również wystąpić (w przypadku pracownicy) do ZUS o przeprowadzenie kontroli zasadności wystawienia takiego zaświadczenia, ponieważ ZUS nie jest upoważniony do przeprowadzenia tego typu kontroli. W przypadku policjantek, kierownik jednostki organizacyjnej nie może wystąpić do właściwej komisji Lekarskiej MSWiA o przeprowadzenie kontroli, gdyż komisja nie przyznaje żadnych świadczeń z tytułu karmienia, więc nie jest tym samym zobligowana do przeprowadzania kontroli w tym zakresie.

 

W przypadkach ekstremalnych pracodawca/kierownik jednostki organizacyjnej może skierować przeciwko lekarzowi, który wystawił zaświadczenie o karmieniu, skargę do rzecznika odpowiedzialności zawodowej przy właściwej miejscowo Izbie Lekarskiej.

 

Przerwa na karmienie - bhp-inaczej.pl

 

 

Często przełożeni mają wątpliwości, co do okresu czasu, przez który pracownicy/funkcjonariuszce przysługują przerwy na karmienie. Kodeks Pracy ani też żaden inny przepis nie określa w tej kwestii jakiś sztywnych terminów, dlatego przyjmuje się, że przerwy w pracy na karmienie dziecka piersią przysługują przez cały okres karmienia dziecka piersią, aż do momentu złożenia przez pracownicę/funkcjonariuszkę oświadczenia o zaprzestaniu karmienia dziecka piersią.
 

Pośrednio można zastosować pewne działanie (zgodne z przepisami prawa), które chociaż nie rozwiązuje powyższej kwestii, to jednak może przynieść dwojakie korzyści. Mianowicie…

 

Gdy pracodawca/kierujący jednostką organizacyjną uzyskuje informacje, że pracownica/funkcjonariuszka jest w ciąży może wystawić skierowanie i skierować ją do lekarza profilaktyka sprawującego opiekę nad pracownikami/funkcjonariuszami. Lekarz profilaktyk wystawi zaświadczenie lekarskie stwierdzające przeciwskazania zdrowotne do wykonywania dotychczasowej pracy przez pracownicę/funkcjonariuszkę w ciąży.

Analogicznie można postąpić w przypadku uzyskania informacji o karmieniu piersią przez pracownicę/funkcjonariuszkę.

 

Takie rozwiązania wprowadza Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 3 marca 2006 roku w sprawie sposobu i trybu wydawania zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego przeciwskazania zdrowotne do wykonywania dotychczasowej pracy przez pracownicę w ciąży lub karmiącą dziecko piersią (Dz. U. nr 42 poz. 292) wydane na podstawie art. 179 § 7 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. — Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.).

 

Znajdujemy w nim poniższe zapisy:

 

Zaświadczenie lekarskie stwierdzające przeciwwskazania zdrowotne do wykonywania dotychczasowej pracy przez pracownicę w ciąży lub karmiącą dziecko piersią, zwane dalej „zaświadczeniem”, wydaje sprawujący opiekę profilaktyczną nad pracownicą lekarz, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 229 Kodeksu pracy.

 

Lekarz profilaktyk wydaje zaświadczenie na wniosek pracownicy, pracodawcy albo z własnej inicjatywy, niezwłocznie po powzięciu wiadomości o okolicznościach tj. ciąża lub karmienie dziecka piersią.

 

Zaświadczenie takie powinno zawierać:

1) imię i nazwisko pracownicy,

2) numer PESEL,

3) miejsce zamieszkania,

4) stwierdzenie przeciwwskazań:

- przeniesienie pracownicy do innej pracy, a jeżeli jest to niemożliwe, zwolnienie ją na czas niezbędny z obowiązku świadczenia pracy,

- zmianę warunków pracy na dotychczas zajmowanym stanowisku pracy lub skrócenie czasu pracy lub przeniesienie pracownicy do innej pracy, a jeżeli to niemożliwe, zwolnienie jej na czas niezbędny z obowiązku świadczenia pracy.

 

Co zyskujemy, a co tracimy decydując się na takie rozwiązanie?

Zyski:

- zapewnienie pracownicy/funkcjonariuszce będącej w ciąży profilaktyczną opiekę medyczna,

- zaznajomienie lekarza profilaktyka z warunkami pracy pracownicy/funkcjonariuszki będącej w ciąży, co umożliwi zwrócenie jego uwagi na warunki uciążliwe lub szkodliwe zarówno dla zdrowia pracownicy/funkcjonariuszki, jak również dla zdrowia jej potomstwa,

- w przypadku stwierdzenia występowania warunków wskazanych powyżej, lekarz profilaktyk wskaże rozwiązania konieczne do zastosowania dla konkretnego przypadku (np. zakaz pracy przy monitorze ekranowym, zakaz pracy przy komputerze powyżej 4 h itp.),

- świadomość, że prawidłowo zadbaliśmy o pracownicę/funkcjonariuszkę w ciąży/ karmiącą piersią.

 

Straty:

Tylko jedna – dodatkowy koszt, jaki musimy ponieść w związku ze skierowaniem na badania.

 

Powiecie, wszystko dobrze, ale co to ma do ingerencji w prawo do przerwy na karmienie i sprawdzenia czy pracownica/funkcjonariuszka nie nadużywa tego prawa.

 

Otóż rzeczywiście, zaproponowane powyżej rozwiązanie nie stanowi dla nas „oręża” pozwalającego na „kontrolę” nad prawidłowością wykorzystania przez pracownicę/funkcjonariuszkę przerw na karmienie. Ale chciałabym zwrócić uwagę na pojawienie się pewnych mechanizmów, które mogą zadziałać pozytywnie.

 

Otóż, gdy lekarz profilaktyk wystawi zaświadczenie pracownicy/funkcjonariuszce, która oświadczyła, że karmi dziecko piersią, w którym stwierdzi np. o przeciwskazaniach na jej stanowisku pracy w postaci, np.: skrócenie czasu służby, zakaz pracy przy komputerze powyżej 4 h, zakaz służby w porze nocnej i godzinach nadliczbowych, to w dłuższym okresie czasu może okazać się to dla pracownicy/funkcjonariuszki „męczące”. Może spowodować to działania, iż dokona się samoistna „selekcja” na pracownice/funkcjonariuszki faktycznie karmiące piersią i takie, które już dawno przestały karmić.

 

Co skłania mnie do takich przemyśleń?

Praca z ograniczeniami wskazanymi przez lekarza profilaktyka będzie korzystna dla pracownicy/funkcjonariuszki karmiącej – będzie jednak powodować obniżenie wydajności pracy, powstawanie zaległości, które będą zobligowane (w ramach pomocy/zastępstwa) wykonywać inne osoby. Pojawi się również brak możliwości delegowania do pracy/służby poza jednostką czy służby w innych godzinach bardziej odpowiadających (np. w porze nocnej). Trzeba również wskazać, że może pojawić się aspekt finansowy (brak wyróżnień za realizację dodatkowych zadań, lub wyróżnianie na minimalnym poziomie) – oczywiście wszystko zgodnie z realizacją czynności na zajmowanym stanowisku bez popadania w skrajności i unikania jakichkolwiek form dyskryminacji.

 

Wyżej opisane działania mogą doprowadzić do sytuacji, w której ostatecznie uzyskujemy efekt w postaci:

 

- pracownica/funkcjonariuszka w okresie ciąży i karmienia znajduje się pod opieką lekarza profilaktyka,

- uwzględnione zostają wszystkie czynniki występujące na stanowisku pracy/służby mogące negatywnie wpływać na przebieg ciąży czy karmienia,

- lekarz profilaktyk stwierdza przeciwskazania w odniesieniu do konkretnego przypadku, a właściwe służby pilnują ich wprowadzenia, zastosowania i przestrzegania,

- pracownica/funkcjonariuszka korzysta z przerw na karmienie zgodnie z ich przeznaczeniem i tak długo jak jest to konieczne, a nie wygodne.

 

Ostatnie ustalenia KGP w przedmiocie sprawy, o których dowiadujemy się z numeru 4(133) miesięcznika „Policja 997”:

- przyjęto, iż obowiązujące przepisy nie wymagają szczegółowej procedury wykazania przez policjantkę karmienia dziecka piersią. Wystarczające w tym względzie jest oświadczenie w formie raportu o fakcie karmienia piersią.

Jeżeli pomimo złożonego oświadczenia przez policjantkę, przełożony będzie miał wątpliwości, co do faktu karmienia przez policjantkę dziecka piersią, może zażądać potwierdzenia tego faktu zaświadczeniem lekarskim. Wystarczające w takiej sytuacji jest zaświadczenie od lekarza sprawującego stałą opiekę nad kobietą lub jakiegokolwiek innego lekarza. Istotne w zaświadczeniu jest stwierdzenie lekarza, że kobieta karmi dziecko piersią, nie trzeba niczego uzasadniać czy wykazywać konieczności, samo stwierdzenie przez lekarza karmienia piersią jest w pełni wystarczające.

Jako przykłady przesłanek, w których przełożeni mogą mieć wątpliwości, czy policjantka faktycznie nadal karmi dziecko piersią i czy nadal ma prawo domagać się udzielenia przerwy na karmienie podano:

- wiek dziecka,

- naoczne stwierdzenie przebywania policjantki w miejscach niewskazujących na realizację prawa do karmienia piersią,

- zweryfikowane relacje świadków kwestionujących zgodne z prawem wykorzystanie czasu do przerwy itp.

 

Ponadto ustalono i wydano:

„Zalecenia w celu ujednolicenia przyjętych praktyk i realizacji zasady równego traktowania:

1.  Przyjmować od policjantek z prawem do przerwy na karmienie piersią informację w formie zwięzłego pisemnego oświadczenia/informacji wyrażonej w formie raportu, bez żądania zaświadczenia lekarskiego.

2.  W przypadku złożenia prze policjantkę zaświadczenia lekarskiego z własnej woli, włączyć je do pozostałej dokumentacji.

3.  Za przesłankę pozwalającą na żądanie przedłożenia zaświadczenia lekarskiego uznać ukończenie przez dziecko 12 miesięcy życia oraz powzięcia zweryfikowanych informacji o wykorzystywaniu prawa do przerwy w służbie w innych celach niż przewiduje to prawo.

4.  Zaleceniami objąć personel cywilny.

5.  Zalecenia rozpowszechnić wśród podległej kadry kierowniczej i wykonawczej.”* (źródło: "Policja 997" nr 4(133))

 

Powyższe zamyka temat. Przedstawione powyżej zalecenia są przejrzyste, więc pozostaje je zastosować, rozsądnie podchodzić do kwestii karmienia przez policjantki i pracownice Policji dziecka piersią, respektować ich prawo do przerwy na karmienie i rozstrzygać kwestię mając na uwadze przede wszystkim dobro dziecka, bez tworzenia sztucznych przeszkód i doszukiwania się problemów tam, gdzie ich nie ma.

 

 

 

Opracowanie: Wioleta Bednarek  - na podstawie: Ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. — Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.), Ustawy o Policji - Dz.U. 2015 poz. 355 Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 lutego 2015 roku w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Policji.

 

 

 

 

Dodawanie komentarzy tylko dla zarejestrowanych

REKLAMA
REKLAMA